Hatay'da sel mağdurları konuştu: 'Yatacak yerimiz yok; kimse sesimizi duymuyor'

Hatay’da üç gün önce meydana gelen ve Samandağ, Defne ile Antakya ilçelerinde yıkıma yol açan sel felaketinin ardından yaralar henüz sarılamadı.

Beş kişinin yaşamını yitirdiği afette; çok sayıda ev, iş yeri ve tarla su altında kaldı.

Afetzedeler, evlerinin ve eşyalarının tamamen kullanılmaz hale geldiğini belirterek, yetkililerden destek bekliyor.  

Evindeki tüm eşyaları çamur ve su altında kalan Emel Karaçay, evinde kullanılacak hiçbir eşyasının kalmadığını, yetkililerin “ilgileneceğiz” deyip, dönüş yapmadığını belirterek, kaderlerine terk edildiklerini kaydetti.

Emel Karaçay da şiddetli yağmurlarda Asi nehrinin yükseldiğini ama hiçbir zaman bu şekilde bir afet olmadığına dikkat çekerek, sele maruz kaldıkları geceyi şu sözlerle anlattı:

“Baraj kapaklarını açtıklarına dair söylenti var. Daha önceki yağışlarda da su yükseliyordu ama bu kadar olmuyordu. Dama çıktık, itfaiye bizi kurtardı. Depremin sesi var kaçabiliyorsun ama selde uyanamadık. Suyun içinde gözümüzü açtık. O sırada elektrik olsaydı şu an hayatta olmazdık.”

Karaçay, “Tencere, tavamız bile kalmadı. İnsanları arıyoruz yardım istiyoruz ama kimsenin umurunda değiliz. Yetkililer gelip fotoğraflayıp gitti. Belediyeden evin önündeki suyu indirmesini istedik. ‘Burası tapulu, ben orayı kazıyamam’ diyor. Bizim yerimiz de tapulu. Hayvanlarımız, evimiz, işyerimiz gitti. Ağaçları kurtarmak istiyorum” ifadelerini kullandı.

Yetkili kurumların sorumluluğu birbirine attığını ve geçici konaklama sürelerinin bitmek üzere olduğunu belirten Karaçay, “Biz nereye gideceğiz” diye soruyor: “Şu bahçedeki su açılsın istiyoruz. DSİ belediyeye sevk ediyor. Belediye başka birime. Eskiden Asi dümdüz denize kadar gidiyordu. Üstünü örtüp, doldurup önünü kapatmışlar. Suyun gidecek yeri yok” dedi. Kaymakamlığın evi kullanılamayacak durumda olanlara bir otelde beş günlük rezervasyon yaptığını, onun da süresinin dolmak üzere olduğunu, gidecek yerleri olmadığına dikkat çeken Karaçay, “Bugün üçüncü gün. Nerede kalacağız? Mehmet Öntürk ‘mağdur vatandaşlarımızın evlerinde temizlik yapılacak’ dedi. Hiç kimse gelmedi” şeklinde konuştu.

Selin getirdiği çamur nedeniyle giyecek hiçbir kıyafetinin kalmadığını, deprem, sel artık çok yorulduğunu kaydeden Nehide Cemaloğlu, “Hayatımda böyle bir şey görmedim. Ne elbise kaldı ne de eşya. Kıyafetler kokudan giyilmiyor. Yengeme yıkaması için gönderdim. Çamaşır makinem de yok artık.  Beyazları elde yıkıyorum ama çamuru gitmiyor. Deprem oldu, sel oldu gidecek bir yerimiz de yok. Gelir yok. 6 bin TL yaşlılık maaşı ile ne yapacağım? Ekmek 15 lira. Kahvaltıda bir yumurta, peynir yiyemiyorum. Yeğenlerim yanıma gelince onlara harçlık veremiyorum.” dedi.

Deprem sonrasında çadır ve konteynerlerde yaşam mücadelesi veren ailelerin önce yangın, şimdi de sel felaketiyle her şeyini kaybettiğini belirten Sabah Demir, selin nehir taşması sonucu değil, yukarıdan bir anda geldiğini vurgulayarak şunları söyledi:

“Deprem sonrası bu bahçede evleri yıkılan on aile oturdu. Eşyaları yeni baştan aldılar. Depremden 8-9 ay sonra elektrik kontağından bir yangın çıktı. Ailelerin beyaz eşyaları, her şey yandı. AFAD, Kızılay yangında buraya geldi, çekim yaptı ama bir fayda görmedik. Selle beraber bu üçüncü afet oldu.  Yine gelip fotoğraf, video çektiler. Bu sefer olacak mı olmayacak mı meçhul.”

Selin aniden ve tazyikle evine girdiğini, canını son anda kurtardığını belirten Serap Kubbe de  “Pencereden kaçmak istedim ama mümkün olmadı. Her taraftan suyla çevrildim. Kimse yağmur suyu, dere suyu demesin. Tazyikli bir suydu. Deprem olduğunda bittikten sonra çıktım ama ateş ve su çok farklı hiçbir yere çıkamadım. Allah’tan su çabuk indi. Tabi ardından her yerde çamur kaldı. Ben yetkililer bize el uzatsın isterim. Ama bir yetkili bile 'Geçmiş olsun' demedi.  Ben şu anda evimde yatamıyorum” ifadelerini kullandı.