Başkent’ten izlenimler: Saray’a koltuk değneği hazırlanıyor

Kemal Kılıçdaroğlu, eline verilen kuşu bile uçurumadı ama, Saray tarafından kendisine sunulan makam koltuğuna yerleşti.

Geçmişte yaptıkları, şimdi yapacaklarının güvencesi olacağa benzer.

Kılıçdaroğlu’nun CHP’nin başına dolandığından beri çizgisi, siyasi tarihimizde CHP’den ayrılan Turhan Feyzioğlu’nun Güven Partisi’nin (sonradan CGP) üstlendiği işleve benziyor. (Ne rastlantı ki, Güven Partisi’nin kurucuları arasında yer alan Orhan Öztrak, bugün Kemal Kılıçdaroğlu’nun yanında yer alan Tekirdağ Milletvekili Faik Öztrak’ın babasıdır.) Feyzioğlu’nun partisi, 12 Mart faşist darbesine bakan vermiş, CHP’nin karşısında kurulan gerici Milliyetçi Cephe hükümetlerine koalisyon ortağı olarak girmişti.

Uğur Mumcu’nun CİA ajanı olarak nitelendirdiği, 15 Temmuz girişimi sonrası açılan FETÖ davasında hüküm giyen Enver Altaylı’nın yakın dostu, Devlet Bahçeli’nin eski danışmanı Rasim Bölücek’i, bir önceki genel başkanlığı döneminde “siyasal iletişim başdanışmanı” yapan Kılıçdaroğlu’nun, şimdi neler yapabileceğine ilişkin kimi öngörüleri sıralayalım:

Bir: Parti merkezi önünde yaptığı açıklamadan anlaşılıyor ki, CHP’li belediyelere yönelik yürütülen soruşturmalardaki savların gerçek olduğunu varsayıp partiyi kirletme pahasına, başta Ekrem İmamoğlu olmak üzere partilileri tasfiye etmeye çalışacak.

İki: Etrafında şimdilik gözüken 10-15 milletvekilinin sayısını artıracak. Zaten kendisinin seçtirdiği bugünkü grup içinde geleceğini Özgür Özel’li bir yönetimde görmeyen, bir daha seçilemeyeceğini öngören milletvekilleri var. Bunlarla birlikte Meclis’te oluşturacağı yeterli sayı ile Saray’ın, Atatürk Cumhuriyeti’ne son verip meşruti monarşiyi kayda geçirmeyi amaçladığı anayasa değişikliğine destek verecek. Aynı zamanda, MHP’nin olası bir oyunbozanlığına karşı hazır kuvvet olarak Saray’a koltuk değneği olacak. Aynı zamanda, yine Saray’ın anayasa değişikliği ve Cumhurbaşkanlığı seçiminde DEM’e mecburcu olmasını da büyük ölçüde giderecek. Ve de en önemlisi, Özgür Özel’in yürüttüğü halk hareketi ile oluşan gizilgücü, seçeneği zayıflatacak.

Üç: Mutlak butlan ile geri dönen Parti Meclisi’nde (PM) yeterli gücü yok. O yüzden PM’yi toplamayacak. Tüzüğe dayanarak, kendi çevresindekilerden bir Merkez Yürütme Kurulu (MYK) oluşturacak ve partiyi o kurul ile yönetmeye çalışacak.

Dört: Partinin elinden alınmaması için tüm yollara başvuracak, toplayacağını ileri sürdüğü kurultayı geciktirecek.

Kılıçdaroğlu’nun aşağı yukarı yapabileceği bu adımlar karşısında Özgür Özel ekibinin eli armut toplamayacak hiç kuşkusuz.

En son Güvenpark bayramlaşması ve Anıtkabir yürüyüşü, Özel’in halk gözünde çok tutulan ve sevilen bir lider olduğunu bir kez daha kanıtladı. Ki, Başkent kulislerinde Özgür Özel için “yeni bir Karaoğlan (Bülent Ecevit’in ilk liderlik dönemlerindeki adı) doğuyor” sözünü sık sık duymaya başladık.

Özel ve ekibi, Kılıçdaroğlu’nu oturtulduğu koltuğunda rahat ettirmeyecek. Hem halk, hem de üyeyi diri tutacak; her ne kadar yargı siyasallaşmışsa da, Anayasa, Siyasi Partiler Yasası, tüzük çerçevesinde gerekli hukuksal girişimleri sürdürecek.

Partiyi teslim etmemeye ve parti içinde savaşım vermeye devam edecek. Kurultayın bir an önce toplanması için her türlü çareye başvuracak.

Sonuç olarak, önümüzdeki günlerde CHP üzerinden iki güç çarpışacak:

Siyasi partiler içinde zaman zaman ayrışmalar yaşanır; demokrasinin, siyasetin doğasıdır.

Süper Lig’de “dört büyükler” arasındaki güç savaşına yalnızca saha sonuçları üzerinden değil, mali açıdan da bakıldığında; özellikle son dönemde yaşanan şampiyonluklar aslında çok daha derin bir soru işaretine parmak basıyor: Türk futbolunda rekabet gerçekten var mı, yoksa bu yarış sadece bir illüzyondan mı ibaret?

Kimin neyi nasıl tartışacağını haklı olan değil, güçlü olan belirler.

Kemal Kılıçdaroğlu, eline verilen kuşu bile uçurumadı ama, Saray tarafından kendisine sunulan makam koltuğuna yerleşti.

Sevgili Prenses Marie, O kasvetli Viyana akşamındaki sohbetimizin verdiği cesaretle, bu kez İstanbul’un yapışkan (bu zamanlarda küresel ısınma diye bir şey var) bir gecesinde başka türlü uyuyamayacağımı anlayınca kalkıp bir süredir aklımı kurcalayan bir soruyu sizinle, bu kez bir meslektaşınız olarak paylaşmak istedim.

CHP’nin cumhurbaşkanı adayı ve İstanbul Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun hukuka aykırı biçimde üniversite diplomasının iptal edilmesi ve tutuklanmasından sonra, CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in de hukuka aykırı biçimde görevden alınmasıyla gerçekleşen darbe, CHP’nin bölünüp bölünmemesi sorununu da beraberinde getirdi.

Haziran 2025’teki birinci savaş 12 gün sürmüştü ve 12 Gün Savaşı diye kaydedilmişti.

Türkiye içeride bitmek bilmeyen siyasi hesaplaşmaların, yargı tartışmalarının ve günlük polemiklerin içinde yönünü kaybetmiş durumda.

Bayram dediğimiz şey biraz da kucaklaşma değil midir? Kırgınlıkları geride bırakmak, aynı sofraya oturmak, aynı gölgede serinlemek, aynı hafızanın içine yeniden sığabilmek…

Bir atasözü vardır: “Kurt kuzuya saldırırken sessiz kalan, kurdun tarafını tutmuş sayılır.”

Kemal Kılıçdaroğlu ile Berlin’de CHP heyetiyle Sol Parti’yi ziyaretlerinde tanışmıştık. Arka arkaya üç seçim kaybedince kendisine Almanya Parlamentosu milletvekili olarak “Demokratik ülkelerde kuraldır: Bir parti başkanı bir iki seçim kaybedince istifa eder.

Kemal Kılıçdaroğlu, eline verilen kuşu bile uçurumadı ama, Saray tarafından kendisine sunulan makam koltuğuna yerleşti.

Dün Saray’ın görevlisi konumundaki Kılıçdaroğlu ile CHP’nin son seçilmiş genel başkanı Özgür Özel’in iki ayrı bayramlaşma toplantıları öncesi başkent kulislerinde bir dedikodu döndürülüyordu.

Beklenmekte olan gerçekleşti. Saray, Kemal Kılıçdaroğlu’nu CHP’nin başına görevli olarak atadı.