Önce cesur yönetim

Beşiktaş’ta hoca arayışı sürüyor. Ve tabii medyada da birçok isim dolaşıyor. İlginç olan hâlâ eski denenmiş isimlerden medet umanların olması. Mesela Şenol Güneş’i 3. kez getirmek isteyenler var. Evet Güneş’in Beşiktaş’ta çok iyi iki sezonu oldu ama ikinci gelişi başarısızdı. Zaten artık Beşiktaş’a yeni ufuklar açacak yeni kafalara gereksinim var. Geçmişinde Beşiktaş’ta başarılı olmuş eski futbolcu olmak bile yetmiyor. Çok başarılı teknik adamların da adı “teknik direktör harcayan”a çıkmış Beşiktaş’ı tercih edeceğini sanmam. Beşiktaş’la başarılı olmayı amaçlayan, iddia sahibi hocalara ihtiyaç var. Bu arada çok samimiyim; hocanın kim olacağı pek de önemli değil. Baksanıza geçmişte ne teknik direktörler geldi. Hepsini bir tam sezon bile beklemeden yolladık. En son Solskjaer, öncesinde Bronckhorst, hatta Ismael pekâlâ Beşiktaş’ta yapılanmayı gerçekleştirebilecek, başarılı da olabilecek hocalardı. Öyle “Şu kadar transfer isteriz, elimdeki kadro çöp, bunlarla bir şey yapamam” da demediler hiç. Ellerindeki futbolcuları geliştirmeye çalıştılar. Israr edilseydi bu kadar zaman ve para boşa harcanmaz Beşiktaş da çok daha iyi yerde olurdu.

Fakat bu yol uzun bir yoldu. Sabır gerekiyordu. O da bizde hiç yoktu. İlk tökezlemede önce medyada sonra sosyal medyada ardından tribünlerde kampanyalar başlatıldı. Ve apar topar yollandılar. Çünkü kulüp yönetimleri kararlarının arkasında duramıyor, hoca göndererek eleştirileri erteleme yoluna giriyor, zaman kazanmaya çalışıyor. Son dönemlerde giderek şiddetini artıran bir durum bu; hoca getirtmek, hoca göndertmek. İnanın böylesi bir ortama Guardiola bile gelse başarılı olamaz. “Kumaşı bize uymadı” der iki günde göndeririz. Oysa ki başarı böyle gelmez. İstikrar böyle sağlanamaz. Futbol böyle gelişemez. Bakın şampiyon Arsenal’a. Guardiola’nın yardımcısı Arteta ile ancak 7. sezonunda şampiyon olabildiler. Çünkü arkasında ona güvenen ve sabreden bir kulüp yönetimi vardı. İşte bizde olmayan da bu; ne yapacağını bilen, bildiğinin arkasında cesaretle duran yönetimler. En küçük eleştiride yönetime gelirken vadettiklerinden hemen vazgeçiyorlar. Ve ilk zorlukta “Bu hoca ile olmadı yenisini getirelim” havasına giriyorlar. Oysa sorun hocada değil kendilerinde, bunu göremiyorlar. İşte bu yüzden ben Beşiktaş’a kim gelirse gelsin eğer arkasında durulamayacaksa bir gelecek göremiyorum. Ama yine de umut veren bazı şeyler de olmuyor değil. Önder Özen’in Beşiktaş’ın sportif direktörü olması mesela. Ve ummak istiyorum ki Beşiktaş artık yanlışlarından ders çıkarır, istikrarlı, güvenli bir yola girilir.

Mutlak butlan davası kararının açıklanmasının üzerinden tam bir hafta geçti.

CHP’ye yapılan saldırı dolayısıyla, bugün sevmediğim bir kavram olan “HAİNLİK” üzerinden üçüncü “ÖVGÜ” yazımı: Hem koleksiyon tamamlansın hem Carlo Maria Cipolla ile Étienne de La Boétie’ye bir nazire olsun ve hem de “politikacılar” başta olmak üzere, “insanlık” adına evrensel bir katkı (!) yapayım diye yayımlıyorum.

Sezar, Roma’ya doğru yürürken ordusunu Rubicon nehrinden geçirince “Alea iacta est” (Zar atıldı) demiş…

CHP gündeminin bir ayağı seçilmiş genel başkan Özgür Özel’in milletle buluşmaları, bir ayağı atanmış genel başkan Kemal Kılıçdaroğlu’nun dönüş hamleleri.

Neoliberal dönemde, birçok şeyin sonunun ilan edildiğine tanıklık ettik.

İktidar ve şürekâsının kibrini ifşa eden bir tespitle başlayalım…

Sergen Yalçın “Taraftar isterse giderim” dedi; taraftar istedi ve o da gitti.

Herhâlde yılın esprisi buydu; TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu’nun “Avrupa’nın en az hata yapan hakemleri bizde” açıklaması…

Zaman kelimesini dillerinden düşürmeyenler sürekli “Zamana ihtiyacımız var” diyenler nedense zamanı en çok heba edenler.

Malumunuz; Dolmabahçe’de Beşiktaş’ın Karagümrük maçının ardından “taraftar olduğunu sanan bir grup” takımı ıslıklayarak soyunma odasına yolladı.